Archive for September, 2010


On This Day

IN MEMORY OF JO, THE MAN WHO SHOWED TRUE LOVE.

On this day,
I move my sight
To the paths of sunlight
That dance upon your skin.

They light the narrow way
Towards the place that you promised,
That universe where you are
Waiting for me.

On this day,
I set aside the times I missed
To carry you
Through the dark valley that you tread.

Instead,
I reminisce our splashing
On the shores of love,
In the pursuit of that idea we hoped to find in each other.

On this day,
I capture the warmth of the morning
Which are, no doubt, your arms
Keeping my corroding heart together.

It brings hope alive
In my heart, your souvenir,
An offering of your love
That knows neither death nor time.

On this day,
I unravel the garland
Of teardrops that flowed
With your demise.

Its absence is replaced
By a peaceful smile
That I crown upon your head
Like a halo to a saint.

When you left me once,
My soul was empty.
As you leave at last,
True love has found me.

—————————

This piece is translated from an original in Filipino

Ngayong Araw

Ngayong araw,
Binabaling ko ang aking paningin
sa mga pilapil ng sinag-araw
Na sumasayaw sa iyong katawan.

Sinisindihan nila ang makipot na daan
Patungo sa lugar na pinangako mo,
Sa lugar kung saan ka naroroon,
Hinihintay ako.

Ngayong araw,
Isinasantabi ko ang naudlot na pagkakataong,
Akayin ka,
Sa madilim na lambak na iyong tinahak.

Sa halip,
Sasariwain ko ang ating pagtatampisaw
Sa tabing-dagat ng pagmamahalan,
Sa kapwa paghabol sa hinagap na inasahang mahanap sa isa’t isa.

Ngayong araw,
Sinasambot ko ang init ng umaga
Na walang dudang mga bisig mong
Yumayapos sa nauupos kong puso.

Pinauusbong nito ang pag-asa
Sa aking puso, alaala mo,
Biyayang pinagkaloob ng pag-ibig mong
Walang pagpanaw o panahon.

Ngayong araw,
Tinatastas ko ang kuwintas ng
Mga butil ng luhang umagos
Sabay ng iyong pagkawala.

Hinahalinhinan ko ito ng
Isang payapang ngiti
Na ipinuputong ko sa iyong ulo
Gaya ng isang santo.

Noong una mo akong iniwan,
Nakaramdam ako ng kawalan.
Sa iyong muling paglisan,
Tunay na pag-ibig ang natagpuan.

Click!

Natupad lahat ng gusto mo.

Maraming salamat Jo.

Mahal kita palagi

GUSTO KONG MAGING…

ni Joren Reysoma

Gusto kong maging
Lapis sa pagitan ng yong mga daliri
Kapag sumusulat ka ng tula
Na puno ng dalamhati

Gusto kong maging
Tasa ng kapeng dumadampi
sa yong mga labi
O alak na gumuguhit
Sa yong lalamunan

Gusto kong maging
Paborito mong awitin
Kulay, laro, salita
at gawin

Gusto kong maging
Liwanag sa yong mga mata
kapag ikay tumatawa
At maging dahilan ng pagtibok ng yong puso

Nais kong maging
Lupa na iyong lalakaran
Hangin na iyong lalanghapin
Salitang iyong bibigkasin

Nais kong maging
Araw sa yong himpapawid
Buwan at bituin
Upang masundan ko ang yong bawat galaw

At kung ikay mahihiga
Gusto kong maging
malambot na kumot
Na ibabalot mo sa iyong katawan
Maging unan na iyong hahalikan

Ang huling bagay
na papasok sa yong isipan
Ang huling salita na
iyong bibitawan

Gusto kong maging
Tagahabi ng yong panaginip
Maging musa mo, maging kanta mo
Maging pangarap mo
Maging alaala mo

Gusto kong mabuhay
Sa loob ng yong isipan
At syang pupuno sa yong puso
Ng init at pagmamahal.

Split-Second

 

Meanwhile, the chest reaches its peak before a sigh
Meanwhile, a dinosaur discovers that it has the highest tolerance for the cold
Meanwhile, the little girl takes care not to hit her face as she gets off the lower end of the seesaw
Meanwhile, the letter “x” lingers against the ribbon of the typewriter
Meanwhile, two minute molecules test the limit of coherence
Meanwhile, the tip of the lady’s tongue presses against the back of her front teeth as she prepares to respond to the man on his knees
Meanwhile, the image on the mirror begins to multiply before sound is formed
Meanwhile, the droplets of water vapor break their surfaces and merge
To form the rain reflected in my eyes
Meanwhile, you move from remembered to forgotten.

Click!

Ang paraan patungo sa aking puso
Ay madali.
Nagsisimula ito sa isang hakbang
Palayo.
Hinihila ito ng bigat,
Di gaya ng dinudulot ng mundo
Sa patak ng ulan,
Kundi ng sabaw
Sa kumakalam na tiyan.
Walang hinihintay na atang
Ang aking pag-ibig.
Bagkus, nabubuhay ito
Sa kahungkagan,
Sa iyong waring di-pagpansin,
Sa iyong pagsasawalang-bahala.
Ang damdamin ko’y di rosas
Na malamyos,
Na bumubukadkad
Sa pagtatalik ng hamog at sinag-araw.
Ito’y isang damong-ligaw
Na kusang umuusbong,
Nakikiapid,

Pumapatay.

Ang paraan patungo sa aking puso
Ay madali.
Ang paraan palayo
Ang may kahirapan.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.